บทที่ 46 กำลังใจ
วันต่อมา
อุษณีย์ได้ลงไปทานอาหารเช้าที่โรงอาหารของโรงพยาบาล ส่วนพสุธาก็กำลังนั่งคุยกับคุณหมอประจำเคสของเขา นั่นก็คือคุณหมอเวคินทร์
“ขอบคุณนะ หมอวี” บอกขอบคุณหลังจากที่คุณหมอตรวจเสร็จ
“อืม...” เวคินทร์ตอบเพียงเท่านั้น
“เรายังจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย...” พสุธาถามออกมาตรงๆ เพราะไม่ว่าจะยังไง หม...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 โกหก
2. บทที่ 2 วิวาห์
3. บทที่ 3 ทำหน้าที่
4. บทที่ 4 ยิ้มแย้ม
5. บทที่ 5 ล้างหู
6. บทที่ 6 สามี ภรรยา
7. บทที่ 7 ล็อกเก็ต
8. บทที่ 8 ปรึกษา
9. บทที่ 9 เจ็บไปรักไป
10. บทที่ 10 ทำได้เพียง
11. บทที่ 11 ยินดี
12. บทที่ 12 อธิษฐาน
13. บทที่ 13 สูญเสีย
14. บทที่ 14 มืดสนิท
15. บทที่ 15 อ่อนแอ
16. บทที่ 16 อาจจะรัก
17. บทที่ 17 คนเฝ้าไข้
18. บทที่ 18 สัมผัส
19. บทที่ 19 ผู้มีพระคุณ
20. บทที่ 20 เดต
21. บทที่ 21 หลงรัก
22. บทที่ 22 ชัยชนะ
23. บทที่ 23 คนแรกและคนสุดท้าย
24. บทที่ 24 ใกล้
25. บทที่ 25 ดอกกุหลาบ
26. บทที่ 26 คนสุดท้าย
27. บทที่ 27 จบบริบูรณ์
28. บทที่ 28 ตอนพิเศษ
29. บทที่ 29 คำอธิษฐานที่ไม่มีวันเป็นจริง
30. บทที่ 29 กำลังจะตาย
31. บทที่ 31 ทำสำเร็จ
32. บทที่ 32 สถานะเปลี่ยน
33. บทที่ 33 เวคินทร์
34. บทที่ 34 เจ้าสาว 100 ล้าน
35. บทที่ 35 สักวันหนึ่ง
36. บทที่ 36 ไร้รัก
37. บทที่ 37 ทำทุกอย่าง
38. บทที่ 38 ไม่มีวัน
39. บทที่ 39 เริ่มเห็น
40. บทที่ 40 ไม่ยอมเปลี่ยนใจ
41. บทที่ 41 ใจเปลี่ยน
42. บทที่ 42 เริ่มรัก
43. บทที่ 43 กลืนน้ำลาย
44. บทที่ 44 ความลับแตก
45. บทที่ 45 หนึ่งคำที่รอคอย
46. บทที่ 46 กำลังใจ
47. บทที่ 47 จบบริบูรณ์
48. บทที่ 48 ตอนพิเศษ
ย่อ
ขยาย
